Galeries in Brussel

Sommige mensen zijn fervente museumbezoekers. Er gaat geen zondag voorbij of ze doen een museum aan. Kunstgaleries laten ze daarbij links liggen. Nochtans tonen galeries het nieuwste van het nieuwste en galeriehouders zijn doorgaans erg vriendelijke mensen. In tegenstelling tot musea hoef je er bovendien geen toegangsgeld te betalen. UiTinBrussel zet regelmatig enkele galeries voor je in de kijker.

IN DE KIJKER

Koen van den Broek: Keep It Together

De Belgische schilder Koen van den Broek (1973, Bree) woont en werkt in Antwerpen. Zijn werk kenmerkt zich thematisch in eerste instantie door de manier waarop hij het urbane (in hoofdzaak Amerikaanse en Aziatische) landschap behandelt, en dit steeds meer laat vertrekken vanuit een abstracte beeldtaal. Van den Broek interesseert zich hoofdzakelijk voor het beeld en de structuur van het beeld zelf en is minder bezig met de verftoets of het overbrengen van een boodschap. De reden hiervoor is zijn fotografisch startpunt, waardoor de wereld wordt gezien als door één lens. Van den Broeks hoofdvraag is hier: hoe het fotografische oog te vertalen in een beeld. In zijn nieuwste werk gaat zijn aandacht steeds meer uit naar het beeldvlak zelf, waarop architecturale details en schaduwen picturale elementen worden die nieuwe constellaties creëren.
> Van 7 november 2019 tot 18 januari 2020, Galerie Greta Meert

ACTUELE TENTOONSTELLINGEN

Sophie Kuijken

De Belgische kunstenaar Sophie Kuijken (1965, Brugge) woont en werkt in Willebringen, nabij Leuven. Ze schilderde meer dan 20 jaar in volstrekte anonimiteit, zonder haar werk tentoon te stellen. Pas in 2011 exposeerde ze voor het eerst in Museum Dhondt-Dhaenens in Deurle. Door deze jaren van afzondering slaagde Kuijken erin een atypisch en krachtig werk te ontwikkelen dat volledig is toegespitst op de portretkunst. Haar nieuwe expo bij Nathalie Obadia brengt haar twee favoriete media samen: de schilder- en de tekenkunst. De acht schilderijen die ze er exposeert, zijn echte hoogstandjes. Net zoals de Vlaamse Primitieven bouwt Sophie Kuijken geduldig haar figuren en achtergronden op aan de hand van dunne lagen acrylverf, olieverf en glacis. Haar tekeningen daarentegen zijn meer etherisch. Op dikke gipsen dragers tekent Kuijken met een zilver- of koperstift de lichte contouren van haar portretten, die ze vervolgens ophoogt met enkele potloodlijnen om details in de compositie te benadrukken. Meesterlijk werk.
> Van 16 januari tot 22 februari 2020, Galerie Nathalie Obadia

David Quinn: Verse

De Ierse kunstenaar David Quinn (1971, Dublin) woont en werkt in County Wicklow. Quinn is een typische stadskunstenaar: hij houdt van de texturen, patronen en materialen die eigen zijn aan een stad. Zijn inspiratie vindt hij zowel in het beschadigde oppervlak van voetpaden als in het werk van kunstenaars als Cy Twombly, Robert Ryman en Agnes Martin. Elk van zijn schilderijen - vaak niet groter dan een paperback - kan beschouwd worden als een eenheid: uniek op zich, maar tegelijk deel uitmakend van een groter geheel, zoals woorden in een zin, noten in een deuntje, uren in een dag. Quinn ziet ze als tijdsaanduidingen en als het product van meditatieve processen. Soms doemen er tijdens het schilderen hints naar landschappen op. Als dat het geval is, stuurt Quinn zijn doeken bij, want hij wil liever geen bestaande werkelijkheid nabootsen. Het is in de spanning tussen abstractie en nabootsing dat de kracht van zijn werk ligt.
> Van 12 januari tot 22 februari 2020, Rossicontemporary Gallery

Nathalie Pirotte: Pretty Chimeras

De Belgische kunstenaar Nathalie Pirotte (1965, Albertville, Zaïre) woont en werkt in Brussel. Pirotte schildert vooral verleidelijke vrouwen die ze transformeert in anonieme subjecten door hun gelaat uit te wissen met verf. Ze haalt haar inspiratie uit en bij onder meer films, dieren, de kleur roze in verschillende schakeringen, zijde en bloemen. In 'Effigies', een intrigerende serie vrouwen met dierenhoofden, verkent en bevraagt ze vrouwelijke stereotypes. Haar vrouwenportretten stralen zowel erotiek als feminisme uit. Pirottes werk is niet alleen een zoektocht naar de vrouwelijke identiteit, maar ook naar het medium schilderkunst in een tijdperk van Photoshop. Het pendelt heen en weer tussen surrealisme en popcultuur, het mytische en het pornografische. Hoogst intrigerend.
> Van 12 januari tot 22 februari 2020, Husk Gallery

Li Wei: Whisperings

De Chinese kunstenares Li Wei (1979, Harbin) woont en werkt in Hong Kong en Beijing. 'Whisperings' is de eerste persoonlijke tentoonstelling van Li Wei in België. Ze toont twaalf recente schilderijen met pigmenten op doek of Chinese inkt op zijde. Kunstcriticus Michel Baudson: 'Ik ging van het ene schilderij naar het andere en was meteen onder de indruk van de kwaliteit van haar werk, zowel van de afgewerkte stukken als van haar werk in wording. Ze overtuigde me vooral met haar heel eigen, volmaakte en bewust gekozen benadering van de schildertechniek.
> Van 12 januari tot 23 februari 2020, Alice Mogabgab Gallery

David Bryan Smith: Imagine Peace

De Britse kunstenaar David Brian Smith (1981, Wolverhampton) woont en werkt in Londen. Zijn figuratieve werk sluit aan bij de traditie van de portret- en landschapsschilderkunst. De kunstenaar baseert zich op verhalen uit zijn familie en gevonden afbeeldingen. Zijn werken illustreren een dromerig universum met een rijk en intens kleurenpalet en verwijzen naar het platteland, folklore en mythen. De kunstenaar creëert zijn composities via een langzaam en tijdrovend proces. Hij gebruikt opeenvolgende kleine, korte streken olieverf en voegt soms bladgoud of bladzilver toe. Zijn schilderijen dompelen ons onder in een meditatieve of zelfs spirituele sfeer. Bij Baronian Xippas stelt hij nieuwe schilderijen tentoon.
> Van 11 januari tot 29 februari 2020, Galerie Baronian Xippas

Jean-Baptiste Bernadet: Signs

De Franse kunstenaar Jean-Baptiste Bernadet (1978, Parijs) woont en werkt in Brussel. Bij Almine Rech toont hij momenteel verhoogde platte stenen, schijven van geëmailleerde lavasteen, die de kunstenaar beschildert en bakt. Je zou ze kunnen zien als momenten van een astrale geologie, roerloze stromen die zijn uitgehard, zoals afgekoeld magma: een archipel van excessen. Het glazuur aan de oppervlakte schetst zijn zelfportret, de volledige gedaanteverwisseling van het ene onderwerp naar het andere, zoals de speelse gezichten, met hun vindingrijkheid en onstuimige karakters, van de secundaire goden uit de Oudheid.
> Van 9 januari tot 1 februari 2020, Galerie Almine Rech

Jan Fabre: L'Heure Sauvage

De Belgische kunstenaar Jan Fabre (1958, Antwerpen) woont en werkt in Antwerpen. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste en vernieuwendste figuren in de internationale kunstwereld. In de jaren 80 kende hij zijn 'blauwe periode', tijdens dewelke hij met blauwe balpennen van het merk Bic talloze papieren dragers betekende. Een serie van die tekeningen, ontstaan in 1988 in Berlijn, verkocht hij aan een verzamelaar. Dertig jaar lang bleven ze opgerold in diens bezit, zonder dat iemand ze ooit zag. Tot nu. Het betreft een serie monumentale tekeningen van stormen, tornado's, cyclonen en gigantische golven. In 2018 ging Fabre opnieuw aan de slag met de balpen. Hij realiseerde toen een reeks schedels in Murano-glas, bedekt met blauwe inkt, die als het ware vertrappeld worden door dierenskeletten. De tekeningen van 1988 en de sculpturen van 2018 hebben één ding gemeen: ze schetsen een apocalyptische wereld waarin de mens niet meer bestaat en alleen de natuur nog bestaansrecht heeft. Visionair! 
> Van 9 januari tot 22 februari 2020, Galerie Daniel Templon

Ermias Kifleyesus: Cureghem Phantom

De Ethiopische kunstenaar Ermias Kifleyesus (1974) woont en werkt in Brussel. In zijn artistieke praktijk gebruikt hij onder meer bestaande schilderijen (op straat gevonden, gekregen van vrienden of van amateurkunstenaars, eigen werk), waarvan hij het oppervlak kleeft op een blanco canvas. Vervolgens voert hij een reeks ingrepen uit op het 'nieuwe' werk. Deze werkwijze weerspiegelt het verlangen van de kunstenaar om de verborgen lagen geschiedenis bloot te leggen die aan de basis liggen van de groei en het succes van de westerse wereld. Door zijn Ethiopische en dus Afrikaanse achtergrond neemt Kifleyesus een kritische houding aan tegenover het westen door de hegemonie van de westerse historiografie te bevragen. De Afrikaanse geschiedenis, zoals we die in het westen kennen, vertoont immers tal van gaten en verborgen verhalen, zoals de donkere kant van de kolonisatie en de roof van natuurlijke rijkdommen.
> Van 12 december 2019 tot 18 januari 2020, Kusseneers Gallery

Matan Mittwoch: Patterns

De Israëlische kunstenaar Matan Mittwoch (1982, Tel Aviv) woont en werkt in Tel Aviv. In zijn werk legt hij een grote interesse aan de dag voor het beeld in het postfotografische tijdperk. Hij eigent zich digitale technologieën en beelden toe en materialiseert ze in de vorm van analoge afdrukken op groot formaat. Het gebruik van HD-camera's laat hem toe te registreren wat het oog niet kan zien. Zijn optische transcripties en vergrotingen leiden tot enigmatische en hypnotiserende abstracte weefsels van lijnen en patronen.
> Van 12 december 2019 tot 8 februari 2020, Dvir Gallery

Claude Cattelain: Horse

De Belgische multidisciplinaire kunstenaar Claude Cattelain (1972, Kinshasa, Zaïre) woont en werkt in Valenciennes (F) en Brussel. Hij is vooral bekend om zijn installaties en performances. Zijn kunstenaarsloopbaan verliep volgens een atypisch parcours: zo demonteerde hij vanaf 1999 het raamwerk van zijn schilderijen, maakte hij onstabiele constructies en kocht hij een camera op zijn mislukte performances vast te leggen. Cattelain probeert voortdurend grenzen te verleggen door de limieten van het menselijk lichaam en van allerhande materialen op de proef te stellen. In de twee expositieruimtes van Archiraar Gallery toont hij momenteel installaties in hout, die hij ter plaatse gemaakt heeft.
> Tot 18 januari 2020, Archiraar Gallery

Jean-Bernard Métais: Chambres sensorielles

Jean-Bernard Métais (1954, Mans) is een Franse beeldhouwer. Het merendeel van zijn werken ontstaat uit publieke opdrachten of zijn het gevolg van internationale wedstrijden. In zijn tweede expo bij galerie La Forest Divonne staan drie monumentale, zwarte sculpturen in geperforeerd metaal. Onder invloed van het licht lijken de doorschijnende volumes een andere vorm aan te nemen en te bewegen. Daarnaast telt de expo nog een aantal kleinere, gelijkaardige sculpturen die zo op elkaar inspelen dat ze een vloeiend en golvend netwerk vormen. Een mystieke ervaring!
> Van 4 december 2019 tot 1 februari 2020, Galerie La Forest Divonne

KUNST OP KOMST

José María Sicilia: Light on Light

De Spaanse kunstenaar José María Sicilia (1954, Madrid) woont en werkt in Parijs en Sóller (Mallorca). Hij is bekend om zijn abstracte schilderijen die onder meer landschappen, insecten en bloemen verbeelden. Hij haalt zijn inspiratie daarvoor uit landen als Syrië, Marokko en India. In zijn artistieke praktijk past hij ongebruikelijke technieken toe zoals de combinatie van was en lithografie. Daarnaast maakt hij gebruik van materialen als inkt, Japans papier, houten dragers en textiel. Het wassen oppervlak van zijn doeken brengt een delicaat spel van licht en schaduw teweeg, en de objecten die erop voorkomen verschijnen als aura's of nabeelden. Naar aanleiding van een expo in het Queens Museum of Art in New York schreef 'The New York Times' dat Sicilia's doeken verfijnd en verleidelijk zijn. Wij voegen daar graag aan toe dat de werken van de kunstenaar van een onweerstaanbare subtiliteit en kleurenpracht getuigen.
> Van 17 januari tot 29 februari 2020, Galerie Meessen De Clercq

Cameron Jamie

De Amerikaanse beeldend kunstenaar en filmmaker Cameron Jamie (1969, Los Angeles) woont en werkt in Parijs. Hij groeide op in The Valley, het monotone suburbane niemandsland ten noorden en ten oosten van Los Angeles. De typische straat- en jongerencultuur vormde lange tijd een belangrijke bron van inspiratie voor zijn apocalyptische, macabere beeld-verhalen. Sinds zijn verhuis naar Parijs in 2000 verschoof Jamie's etnologische interesse naar veelal vergeten Europese folklore. Bij Gladstone Gallery stelt hij nu een reeks keramische maskers tentoon. Enerzijds tonen ze zijn interventies in de traditionele praktijk van het medium. Anderzijds zijn ze het resultaat van jarenlang onderzoek naar het masker als vorm en als drager van culturele en rituele betekenissen. Opvallend is dat Jamie sommige maskers met het aangezicht naar de muur installeert, terwijl hij bij andere net het omgekeerde doet. De traditionele functie van een masker is de identiteit verbergen van wie er een draagt. Door de achterkant van maskers te tonen, wil Jamie aan het licht brengen wat normaal verborgen blijft. Een fascinerend gegeven.
> Van 22 januari tot 7 maart 2020, Gladstone Gallery

MEER TIPS!

De tentoonstellingen die in de musea plaatsvinden ontdek je in onze expo pagina. 
Voor een overzicht van de musea verwijzen we je graag naar onze museumpagina.