Galeries in Brussel

Sommige mensen zijn fervente museumbezoekers. Er gaat geen zondag voorbij of ze doen een museum aan. Kunstgaleries laten ze daarbij links liggen. Nochtans tonen galeries het nieuwste van het nieuwste en galeriehouders zijn doorgaans erg vriendelijke mensen. In tegenstelling tot musea hoef je er bovendien geen toegangsgeld te betalen. UiTinBrussel zet regelmatig enkele galeries voor je in de kijker.

IN DE KIJKER

Sophie Kuijken

De Belgische kunstenaar Sophie Kuijken (1965, Brugge) woont en werkt in Willebringen, nabij Leuven. Ze schilderde meer dan 20 jaar in volstrekte anonimiteit, zonder haar werk tentoon te stellen. Pas in 2011 exposeerde ze voor het eerst in Museum Dhondt-Dhaenens in Deurle. Door deze jaren van afzondering slaagde Kuijken erin een atypisch en krachtig werk te ontwikkelen dat volledig is toegespitst op de portretkunst. Haar nieuwe expo bij Nathalie Obadia brengt haar twee favoriete media samen: de schilder- en de tekenkunst. De acht schilderijen die ze er exposeert, zijn echte hoogstandjes. Net zoals de Vlaamse Primitieven bouwt Sophie Kuijken geduldig haar figuren en achtergronden op aan de hand van dunne lagen acrylverf, olieverf en glacis. Haar tekeningen daarentegen zijn meer etherisch. Op dikke gipsen dragers tekent Kuijken met een zilver- of koperstift de lichte contouren van haar portretten, die ze vervolgens ophoogt met enkele potloodlijnen om details in de compositie te benadrukken. Meesterlijk werk.
> Van 16 januari tot 22 februari 2020, Galerie Nathalie Obadia

ACTUELE TENTOONSTELLINGEN

Lucas Blalock: Insoluble Pancakes

De Amerikaanse fotograaf Lucas Blalock (1978, Asheville) woont en werkt in New York. Zoals de Duitse dichter en toneelschrijver Bertolt Brecht (1898-1956) zijn theaterstukken zo liet opvoeren dat het publiek ze ervoer als kunstmatige constructies (Brecht liet tussen de verschillende bedrijven van zijn stukken decorwisselingen doorvoeren terwijl de toneelgordijnen openbleven), zo is Blalock op gelijkaardige wijze bezig met het onthullen van het proces achter zijn fotografisch werk. Hij werkt met een grootformaatcamera en scant zijn beleden in om ze vervolgens te bewerken in Photoshop. Maar eerder dan deze fotobewerkingssoftware te gebruiken om zijn foto's te perfectioneren, wil Blalock ermee laten zien welke ingrepen hij precies heeft gedaan. Zijn aandacht gaat daarbij vooral uit naar objecten die een zekere pathos uitstralen, en die hij vindt in winkels met goedkope spullen en op straat.
> Van 15 februari tot 21 maart 2020, Galerie Rodolphe Janssen

Aurélie Gravas: Tipees

De Franse kunstenares en muzikante Aurélie Gravas (1977, Parijs) woont en werkt in Brussel. Ze maakt schilderijen, tekeningen en kleurencollages die van haar atelier het centrum van een universum maken waarin het dagelijkse droom wordt.
> Van 13 februari tot 14 maart 2020, Alice Gallery

Antoni Tàpies

De Spaanse kunstenaar Antoni Tàpies (1923-2012) behoort tot de groten van de twintigste-eeuwse beeldende kunst. Desondanks is het al van 1985 geleden dat er nog een solotentoonstelling van zijn werk plaatsvond in Brussel. Dankzij galerie Almine Rech is dat nu opnieuw het geval. Rech stelt 22 schilderijen van museumkwaliteit van de grootmeester tentoon, die hij maakte tijdens de laatste twintig jaar van zijn leven. Tàpies' werk heeft een heel eigen stempel: zijn doeken zien eruit als verweerde muren, bedekt met graffiti, vlekken, littekens, kerven en plekken. De kunstenaar presenteerde zijn eerste 'muurschilderijen' op de Biënnale van Venetië, waaraan hij maar liefst negen keer deelnam. In tegenstelling tot zijn vroegere impasto-schilderijen vertonen Tàpies' latere schilderijen een veel lichtere toets, wat wijst op zijn artistieke en spirituele strijd om zich los te maken van de materie. Als er één expo is die je dit jaar gezien moet hebben in Brussel, dan is het wel deze!
> Van 8 februari tot 28 maart 2020, Galerie Almine Rech

David Diao: New Work

De Chinees-Amerikaanse kunstenaar David Diao (1943, Chengdu, China) woont en werkt in New York. Hij is een van de sleutelfiguren in de recente geschiedenis van de conceptuele schilderkunst. Voor zijn derde solotentoonstelling bij Office Baroque maakte hij een serie van negen abstracte schilderijen. Eerdere reeksen van hem bevatten nog herkenbare architecturale elementen en autobiografische verwijzingen. In zijn nieuwe reeks gaat Diao's aandacht vooral uit naar de vorm, en meer bepaald naar de verf en de daad van het schilderen. Het centrale motief in zijn nieuwe schilderijen is dan ook verf. Zeven horizontaal georiënteerde, rechthoekige doeken zien eruit als een tricolore vlag. Ze bestaan elk uit drie identieke, verticale kleurstroken, geschilderd in heldere kleuren. Twee eveneens verticaal georiënteerde doeken tonen een index van hoe de andere zeven gemaakt zijn.
> Van 8 februari tot 11 april 2020, Galerie Office Baroque

Alice Anderson: Sacred Gestures in Data Worlds

De Frans-Britse kunstenares Alice Anderson (1972, Londen) woont en werkt in Londen. Stilistisch wordt haar werk gerekend tot de 'Postdigital movement'. Anderson luistert naar de stemmen van machines en bedradingen en zet ze om in elektrisch geladen composities. Energie is materie en denken krijgt een vorm in een meditatief en tegelijk fysiek ritueel. De kunstenares werkt hoofdzakelijk met koperkleurige draad, oliepastel en cortenstaal. 'Sacred Gestures in Data Worlds' is haar tweede tentoonstelling bij La Patinoire Royale.
> Tot 7 maart 2020, La Patinoire Royale - Galerie Valérie Bach

Alexandre Hollan

In 1956, wanneer Sovjettroepen het land binnenvallen en een einde maken aan de Hongaarse Opstand, ontvlucht de Hongaarse kunstenaar Alexandre Hollan (1933, Budapast) zijn geboorteland en vestigt zich definitief in Parijs. Sinds de jaren 70 wijdt hij zijn werk exclusief aan twee thema's: bomen en stillevens. Hij tekent en schildert ze in eindeloze variaties die soms naar de abstractie neigen. Zijn meditatieve queeste speelt een permanente rol in zijn onderzoek naar de vorm, het absolute motief. Deze expo bij La Forest Divonne viert de 25ste verjaardag van de samenwerking tussen de kunstenaar en de galerie. Ze toont uitsluitend nieuw werk van Hollan.
> Van 6 februari tot 21 maart 2020

Robert Wilson: Videos and Drawings

Robert Wilson (1941, Waco, Texas, VS) is een Amerikaanse experimentele theaterregisseur en toneelschrijver die door de media is omschreven als 'Amerika's of zelfs 's werelds meest vooraanstaande theaterkunstenaar'. Een van zijn bekendste stukken is 'Einstein on the Beach', dat hij produceerde in samenwerking met componist Philip Glass. Daarnaast is Wilson ook nog choreograaf, performer, schilder, beeldhouwer, videokunstenaar en geluids- en lichtontwerper. Bij Bernier Eliades toont deze artistieke duizendpoot momenteel nieuwe tekeningen, gecombineerd met drie videoportretten, die hij maakte bij zijn laatste theaterproductie onder de gemeenschappelijke titel 'A Winter Fable'.
> Van 28 januari tot 5 april 2020, Galerie Bernier Eliades

Louise Bourgeois, Thierry De Cordier, Roni Horn, Alice Neel, Cathy Wilkes: Winterreise

Galerie Xavier Hufkens start het nieuwe jaar met een groepstentoonstelling van enkele van haar meest gevierde kunstenaars. De titel 'Winterreise' is geïnspireerd door de gelijknamige liedcyclus van Franz Schubert, een collectie getoonzette gedichten. Op gelijkaardige wijze stelt de galerie een selectie van sculpturen, schilderijen en tekeningen tentoon die raken aan typisch winterse thema's zoals eenzaamheid, stilte en een gevoel van geslotenheid.
> Van 22 januari tot 29 februari 2020, Galerie Xavier Hufkens

Cameron Jamie

De Amerikaanse beeldend kunstenaar en filmmaker Cameron Jamie (1969, Los Angeles) woont en werkt in Parijs. Hij groeide op in The Valley, het monotone suburbane niemandsland ten noorden en ten oosten van Los Angeles. De typische straat- en jongerencultuur vormde lange tijd een belangrijke bron van inspiratie voor zijn apocalyptische, macabere beeld-verhalen. Sinds zijn verhuis naar Parijs in 2000 verschoof Jamie's etnologische interesse naar veelal vergeten Europese folklore. Bij Gladstone Gallery stelt hij nu een reeks keramische maskers tentoon. Enerzijds tonen ze zijn interventies in de traditionele praktijk van het medium. Anderzijds zijn ze het resultaat van jarenlang onderzoek naar het masker als vorm en als drager van culturele en rituele betekenissen. Opvallend is dat Jamie sommige maskers met het aangezicht naar de muur installeert, terwijl hij bij andere net het omgekeerde doet. De traditionele functie van een masker is de identiteit verbergen van wie er een draagt. Door de achterkant van maskers te tonen, wil Jamie aan het licht brengen wat normaal verborgen blijft. Een fascinerend gegeven.
> Van 22 januari tot 7 maart 2020, Gladstone Gallery

Dubuffet en het Matiërisme

Tot de groten van het matiërisme (= materieschilderkunst), een kunstbeweging die zich in Europa verspreidde eind jaren 40 en begin jaren 50, behoren onder anderen Jean Dubuffet, Jean Fautrier en Antoni Tàpies. In hun creaties gebruikten ze allerlei ongewone materialen zoals zand, grind, pek en asfalt. Ze vatten kunst op als een creatief proces waarvan de toeschouwer het ontstaan moet kunnen herbeleven, dankzij de sporen die de kunstenaar achterlaat: krassen, insnijdingen, afdrukken... Maar hij moet ook emoties voelen wanneer hij geconfronteerd wordt met de kracht van het gebaar en de bewerking van de materie. Eerder al, na het einde van de Eerste Wereldoorlog, gebruikten surrealistische schilders zoals Max Ernst, Joan Miró en André Masson materialen die meer spontaniteit toelieten. Werk van al deze kunstenaars is momenteel te zien bij Galerie de la Beraudière. Niet te missen!
> Van 21 januari tot 20 april 2020, Galerie de la Beraudière

Eduardo Paolozzi: The Metallization of a Dream

Eduardo Luigi Paolozzi (1924-2005), de oudste zoon van Italiaanse immigranten, was een Schots graficus en beeldhouwer. Na zijn studies aan diverse kunstinstellingen in Schotland en Engeland verbleef hij twee jaar in Parijs, waar hij kunstenaars leerde kennen als Georges Braque, Alberto Giacometti en Fernand Léger. Paolozzi, oorspronkelijk een surrealist, richtte in het begin van de jaren 50 samen met anderen de Independent Group (1952-1956) op, die als een voorloper kan beschouwd worden van de Britse Pop Art van de jaren 60, van wie hij de enige kunstenaar was die zich bezighield met driedimensionale kunst. In 1963 keerde hij zich af van de figuratie om zich te wijden aan sculpturen die iets weg hebben van buitenaardse, mensachtige machines. Paolozzi, die maar liefst viermaal deelnam aan de Dokumenta in Kassel en in 1960 aan de Biënnale van Venetië, was een groot en belangrijk kunstenaar. Alleen al daarom verdient een bezoek aan deze expo je aandacht!
> Van 17 januari tot 14 maart 2020, Galerie c-l-e-a-r-i-n-g

José María Sicilia: Light on Light

De Spaanse kunstenaar José María Sicilia (1954, Madrid) woont en werkt in Parijs en Sóller (Mallorca). Hij is bekend om zijn abstracte schilderijen die onder meer landschappen, insecten en bloemen verbeelden. Hij haalt zijn inspiratie daarvoor uit landen als Syrië, Marokko en India. In zijn artistieke praktijk past hij ongebruikelijke technieken toe zoals de combinatie van was en lithografie. Daarnaast maakt hij gebruik van materialen als inkt, Japans papier, houten dragers en textiel. Het wassen oppervlak van zijn doeken brengt een delicaat spel van licht en schaduw teweeg, en de objecten die erop voorkomen verschijnen als aura's of nabeelden. Naar aanleiding van een expo in het Queens Museum of Art in New York schreef 'The New York Times' dat Sicilia's doeken verfijnd en verleidelijk zijn. Wij voegen daar graag aan toe dat de werken van de kunstenaar van een onweerstaanbare subtiliteit en kleurenpracht getuigen.
> Van 17 januari tot 29 februari 2020, Galerie Meessen De Clercq

Le Corbusier: The World of Le Corbusier - Collages and drawings

Le Corbusier, geboren als Charles-Édouard Jeanneret Gris (1887-1965), was een Zwitsers-Franse architect en stedenbouwkundige. Zijn betekenis voor en invloed op het nieuwe bouwen en de internationale stijlen waren zo groot dat hij soms de 'architect van de 20ste eeuw' wordt genoemd. Daarnaast was hij ook schilder. In de periode rond 1920 leefde Le Corbusier zelfs vooral van zijn schilderwerk, dat hij beschouwde als een soort 'laboratorium' waarin hij vrij kon experimenteren met vormen, kleuren en ordeningsprincipes. Samen met de schilder Amédée Ozenfant ontwikkelde hij een nieuwe stroming in de kunst, genaamd Purisme, een variatie op het Kubisme. In het Purisme worden objecten voorgesteld als elementaire vormen zonder de aandacht afleidende details. Na 1925 gaf de stroming richting aan melodische figuratieve composities die een blijvende impact hadden op de toekomstige generatie Abstract-expressionisten. Galerie Maruani Mercier toont momenteel collages en tekeningen van Le Corbusier. Een buitenkans!
> Van 15 januari tot 22 maart, Galerie Maruani Mercier

David Quinn: Verse

De Ierse kunstenaar David Quinn (1971, Dublin) woont en werkt in County Wicklow. Quinn is een typische stadskunstenaar: hij houdt van de texturen, patronen en materialen die eigen zijn aan een stad. Zijn inspiratie vindt hij zowel in het beschadigde oppervlak van voetpaden als in het werk van kunstenaars als Cy Twombly, Robert Ryman en Agnes Martin. Elk van zijn schilderijen - vaak niet groter dan een paperback - kan beschouwd worden als een eenheid: uniek op zich, maar tegelijk deel uitmakend van een groter geheel, zoals woorden in een zin, noten in een deuntje, uren in een dag. Quinn ziet ze als tijdsaanduidingen en als het product van meditatieve processen. Soms doemen er tijdens het schilderen hints naar landschappen op. Als dat het geval is, stuurt Quinn zijn doeken bij, want hij wil liever geen bestaande werkelijkheid nabootsen. Het is in de spanning tussen abstractie en nabootsing dat de kracht van zijn werk ligt.
> Van 12 januari tot 22 februari 2020, Rossicontemporary Gallery

Nathalie Pirotte: Pretty Chimeras

De Belgische kunstenaar Nathalie Pirotte (1965, Albertville, Zaïre) woont en werkt in Brussel. Pirotte schildert vooral verleidelijke vrouwen die ze transformeert in anonieme subjecten door hun gelaat uit te wissen met verf. Ze haalt haar inspiratie uit en bij onder meer films, dieren, de kleur roze in verschillende schakeringen, zijde en bloemen. In 'Effigies', een intrigerende serie vrouwen met dierenhoofden, verkent en bevraagt ze vrouwelijke stereotypes. Haar vrouwenportretten stralen zowel erotiek als feminisme uit. Pirottes werk is niet alleen een zoektocht naar de vrouwelijke identiteit, maar ook naar het medium schilderkunst in een tijdperk van Photoshop. Het pendelt heen en weer tussen surrealisme en popcultuur, het mytische en het pornografische. Hoogst intrigerend.
> Van 12 januari tot 22 februari 2020, Husk Gallery

Li Wei: Whisperings

De Chinese kunstenares Li Wei (1979, Harbin) woont en werkt in Hong Kong en Beijing. 'Whisperings' is de eerste persoonlijke tentoonstelling van Li Wei in België. Ze toont twaalf recente schilderijen met pigmenten op doek of Chinese inkt op zijde. Kunstcriticus Michel Baudson: 'Ik ging van het ene schilderij naar het andere en was meteen onder de indruk van de kwaliteit van haar werk, zowel van de afgewerkte stukken als van haar werk in wording. Ze overtuigde me vooral met haar heel eigen, volmaakte en bewust gekozen benadering van de schildertechniek.
> Van 12 januari tot 23 februari 2020, Alice Mogabgab Gallery

David Bryan Smith: Imagine Peace

De Britse kunstenaar David Brian Smith (1981, Wolverhampton) woont en werkt in Londen. Zijn figuratieve werk sluit aan bij de traditie van de portret- en landschapsschilderkunst. De kunstenaar baseert zich op verhalen uit zijn familie en gevonden afbeeldingen. Zijn werken illustreren een dromerig universum met een rijk en intens kleurenpalet en verwijzen naar het platteland, folklore en mythen. De kunstenaar creëert zijn composities via een langzaam en tijdrovend proces. Hij gebruikt opeenvolgende kleine, korte streken olieverf en voegt soms bladgoud of bladzilver toe. Zijn schilderijen dompelen ons onder in een meditatieve of zelfs spirituele sfeer. Bij Baronian Xippas stelt hij nieuwe schilderijen tentoon.
> Van 11 januari tot 29 februari 2020, Galerie Baronian Xippas

Jan Fabre: L'Heure Sauvage

De Belgische kunstenaar Jan Fabre (1958, Antwerpen) woont en werkt in Antwerpen. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste en vernieuwendste figuren in de internationale kunstwereld. In de jaren 80 kende hij zijn 'blauwe periode', tijdens dewelke hij met blauwe balpennen van het merk Bic talloze papieren dragers betekende. Een serie van die tekeningen, ontstaan in 1988 in Berlijn, verkocht hij aan een verzamelaar. Dertig jaar lang bleven ze opgerold in diens bezit, zonder dat iemand ze ooit zag. Tot nu. Het betreft een serie monumentale tekeningen van stormen, tornado's, cyclonen en gigantische golven. In 2018 ging Fabre opnieuw aan de slag met de balpen. Hij realiseerde toen een reeks schedels in Murano-glas, bedekt met blauwe inkt, die als het ware vertrappeld worden door dierenskeletten. De tekeningen van 1988 en de sculpturen van 2018 hebben één ding gemeen: ze schetsen een apocalyptische wereld waarin de mens niet meer bestaat en alleen de natuur nog bestaansrecht heeft. Visionair! 
> Van 9 januari tot 22 februari 2020, Galerie Daniel Templon

KUNST OP KOMST

MEER TIPS!

De tentoonstellingen die in de musea plaatsvinden ontdek je in onze expo pagina. 
Voor een overzicht van de musea verwijzen we je graag naar onze museumpagina.